TR
İstanbul Nişantaşı Üniversitesi İktisadi, İdari ve Sosyal Bilimler Fakültesi Sosyal Hizmet Bölümü tarafından yürütülen Toplumla Sosyal Hizmet dersi kapsamında, ders sorumlusu Dr. Öğretim Üyesi Dilek Özsoy danışmanlığında Sosyal Hizmet Bölümü 3. sınıf öğrencileri Beyza Öztürk, Asiye Tekin, Zehra Özel ve Betül Saraç tarafından “Yaşlılarla Kuşaklararası Dayanışma” başlıklı sosyal sorumluluk projesi gerçekleştirilmiştir. Proje, İstanbul’un köklü bakım kuruluşlarından biri olan Darülaceze Müessesesi’nde beş hafta süresince yürütülen gönüllülük faaliyetlerini kapsamaktadır.
Projenin temel amacı; yaşlı bireylerin bilişsel, motor ve sosyal becerilerini desteklemek, kuşaklararası dayanışmayı güçlendirmek ve sosyal hizmet öğrencilerine uygulamalı mesleki deneyim kazandırmaktır. Proje öncesinde Darülaceze’de görev yapan sosyal hizmet uzmanlarıyla görüşmeler gerçekleştirilmiş, kurumun işleyişi ve sakinlerin ihtiyaçları hakkında bilgi edinilmiş, rehabilitasyon merkezleri ziyaret edilerek faaliyetler bu ihtiyaçlar doğrultusunda planlanmıştır. Bu süreç, kurumlar arası iş birliği, profesyonel iletişim ve ihtiyaç temelli müdahale planlamasının önemini ortaya koymuştur.
Proje kapsamında yaşlı bireylerin tercihleri ve katılım hakları gözetilerek çeşitli sosyal, bilişsel ve rekreatif etkinlikler düzenlenmiştir. Özellikle 19 Mayıs Gençlik ve Spor Bayramı dolayısıyla gerçekleştirilen sohbetlerde sakinler geçmiş bayram anılarını paylaşmış, böylece reminisans (anımsama) yöntemi kullanılarak bilişsel işlevlerin desteklenmesi amaçlanmıştır. Anı paylaşımının ardından gerçekleştirilen yürüyüş etkinlikleri ise fiziksel hareketliliğin ve motor becerilerin sürdürülmesine katkı sağlamıştır.
Rehabilitasyon merkezlerinde gerçekleştirilen el sanatları ve geri dönüşüm çalışmaları kapsamında, geri dönüştürülmüş gazete kâğıtlarından örülmüş sepetler sakinlerle birlikte boyanmıştır. Yaşlı bireylerin üretim sürecine aktif olarak katılım göstermeleri, el-göz koordinasyonlarını desteklemiş ve üretkenlik duygularını güçlendirmiştir. Bu etkinlikler, ergoterapi yaklaşımının psikososyal iyilik hâline katkısını ve aktif yaşlanmanın önemini somut biçimde ortaya koymuştur.
Proje süresince gerçekleştirilen tavla ve çeşitli sosyal oyunlar, dikkat, stratejik düşünme ve sosyal etkileşim becerilerini desteklerken, öğrenciler ile yaşlı bireyler arasında güvene dayalı ve samimi ilişkilerin gelişmesine katkı sağlamıştır. Ayrıca yaşlı bireylerle yapılan yaşam deneyimi paylaşımlarında “Tekrardan 20 yaşında olsaydım ne yapardım?” ve “Gençlere tavsiyelerim neler olurdu?” soruları üzerinden sohbetler yürütülmüş; eğitim, sağlık, dürüstlük ve meslek seçimi gibi yaşamın temel değerleri üzerine anlamlı değerlendirmeler yapılmıştır. Bu paylaşımlar sayesinde öğrenciler empatik dinleme becerilerini geliştirme fırsatı bulurken, yaşam döngüsü perspektifini uygulamalı olarak deneyimlemişlerdir.
Proje sonunda, kuşaklararası etkileşimin hem yaşlı bireylerin sosyal katılımını ve psikososyal iyilik hâlini desteklediği hem de sosyal hizmet öğrencilerinin mesleki bilgi ve becerilerini geliştirdiği gözlemlenmiştir. Böylece gönüllülük temelli sosyal hizmet uygulamalarının yaşlı refahına katkı sağlayan önemli bir araç olduğu bir kez daha ortaya konmuştur.